Çiftçi Defteri
    TÜRKİYENİN EN GÜVENİLİR
                GIDA, TARIM ve HAYVANCILIK PORTALI

E-Posta
Şifre
Beni Hatırla    
Ş. Unuttum | Üye Ol
Bugün: 28 Şubat 2020 Cuma
Haberler Yazarlarımız Basından Makaleler Günlük Teknik Bilgiler Etkinlikler Foto Galeri Video Galeri
 Şuan Buradasınız: Ana Sayfa »  Tarla Bitkileri »  Çavdar, Yulaf  »  TEKNİK BİLGİLER » 
facebook
Twitter
  ANA SAYFA   
 Örgütler
 Ticaret-Pazarlama
 Ticaret-Pazarlama
 Tohum-Çeşit
 İlaç-Gübre
 Mekanizasyon-Sulama
 Yetiştirme teknikleri
 İyi tarım uygulamaları
 Organik üretim-ürün
 Hasat-Depolama
 Un ve makarna sanayi
 Yem Sanayi
 İhracat-İthalat
 Araştırma-Geliştirme
 Kamu çalışmaları
 Destek ve teşvikler
 Diğer

 ÇAVDAR YETİŞTİRİCİLİĞİ

 

Toprak İsteği
 
En iyi kumlu-tınlı ve killi topraklarda yetişir.Alkai ve asitik topraklarda yetişebilen tipleri vardır. Yüksek tuz konsantrasyona dayanıklı olduğundan çoraklaşmış topraklarda yetişebilir. Süzek kumlu topraklardan hoşlanır,ağır topraklardan hoşlanmaz. Topraktaki su, toprak su kapasitesinin %30 una bile düşse çavdar dayanabilir,halbuki %40 oranı öteki genusların solma noktasıdır. 
Nem isteği azdır, kök gelişmesi fazla olduğundan yeterli suyu kolaylıkla bulabilir. -30 C ve daha düşük sıcaklıklara kar örtüsü olmaksızın dayanabilen çeşitleri vardır. 
 
Ekim Nöbeti
 
Çavdar ekim nöbetinde öteki serin iklim tahıllarını izleyebilir. Bununla birlikte, iki tahıl arasına bir çapa bitki yada baklagil getirilmesi uygundur. Ancak baklagilden sonra çavdarın yerine başka bitki ekilmesi tavsiye edilir. Kurak bölgelerimizde buğdaya uygulanan ekim-nadas sistemi çavdar içinde geçerlidir. Çavdar yeşil yem yada yeşil gübre olarak, fiğ ya da üçgülle karışık olarakda ekilebilir. 
 
Toprak Hazırlığı
 
Normal ziraat bölgelerinde buğday ve arpa gibidir. Çorağı fazla olan yerlerde toprak işlenmesi derin (25-30 cm) yapılır. Toprak yüzünde birikmiş olan tuzlar alt üst edilir. Çavdar havadan toprak istediğinden ekimi kısmen yüzülerek yapılır. Şayet çorak topraklarda üstteki tuzlar derin işleme ile alta verilmezse tuz yoğunluğu fazla olan çim yatağında çimlenmez. 
 
Ekim 
 
Ekim aletleri ile sıraya ekim en iyisidir. Çavdarın 100 dane ağırlığı düşük olduğundan (15-25 gr) 4 cm den pek fazla derine ekilmemelidir. Aksi halde hem çimlenme hemde toprak yüzüne çıkabilmek tehlikeye girer. Fazla verim sağlanması bakımından gerek güzlük ve gerekse yazlık ekimleri erken yapmak en iyisidir. Dönüme atılacak tohum miktarı m2 ye 350-380 dane isabet edecek şekilde hesaplanır. 
 
Gübreleme
 
Çavdarın gübre isteği fazla değildir. Gerçi dekardan 200 kg dane ve 450 kg sap alınan bir çavdar tarlasından, yaklaşık 5 kg azot , 3 kg fosfat ve 6 kg potasyum kaldırılmış demektir. Ançak çavdar, topraktaki artık besin maddelerinden çok iyi yararlanabilir. Asıl besin maddeleri alımı sapa kalkma sırasında hızlanır. Çiftlik gübresi, kumlu toprakların fizik ve biyolojik özelliklerini düzeltirsede, çiftçi gübreyi başka ürünler için kullanır.Serin iklim tahıllar içerisinde azot ihtiyacı en az olan çavdardır. İlkbaharda fazla azotlu gübrelerden kaçınmalıdır. Çünkü fazla azot çavdarda yatmaya yol açar. Fosforlu gübreler çavdarda belirgin verim artışı sağlar.Ön bitkinin gübrelendiği tarlalarda çavdar, gübrelenmeksizin de verim sağlar. 
 
Hasat ve Harman
 
Tane dökümü fazla olmadığından fizyolojik ermenin sonunda hasadına girmelidir. Biçerdöverle hasat en iyisidir, hasat orakla yapılacak ise sarı etme sonunda hasadına yapıp birkaç gün kurutulduktan sonra harmanı yapılmalıdır.
Hastalığı
Çavdarın en önemli hastalığı Clavicepa purpurea mantarının sebeb olduğu gavdar mahmuzu hastalığıdır.
 
 
 
 
 
 
 
 

Ekleme Tarihi
19.09.2011
Ekleyen Kişi
gidatarim2

Paylaş | |

>> Arşiv İçin Tıklayınız